Straks alleen nog maar kwallen en zeesterren in de Noordzee?

7869
28 okt 2010

Gisteren was op de Belgische zender Canvas/ Ketnet de tweede aflevering van de documentaire 'Biodiversiteit in België' te zien. In deze aflevering maakt evolutiebioloog Dirk Draulans, bekend van de Beagle, een stand van zaken op van de biodiversiteit in de Noordzee. Met andere woorden: de verscheidenheid van levende wezens.

De conclusies zijn confronterend. Het is algemeen bekend dat door overbevissing het voortbestaan van verschillende vissoorten sterk onder druk komt te staan.

Het blijkt echter dat niet alleen de toestand van de vissen in de waterkolom ernstig wordt beïnvloed door overbevissing, ook de rijkdom aan bodemorganismen werd geleidelijk ernstig aangetast, voornamelijk door de sleepvisserij. Zware vistuigen worden tot een halve meter door de bodem getrokken (boomkorvisserij) en vissen er elk organisme weg, ongeacht of het nu commercieel belang heeft of niet. De soms grote bijvangst gaat vervolgens weer dood overboord. Vooral de Noordzee, waar de boomkor en plankenvisserij zeer populaire technieken zijn, heeft last van dit type bodemverstoring.

Op de visgronden in de Zuidelijke Noordzee wordt de bodem soms wel 4 tot 8 keer per jaar “omgeploegd”. We zouden bijna vergeten dat de bodem van onze zandige Noordzee voordien wel degelijk begroeid was met een rijke gemeenschap van sponzen, zakpijpen, zeegras en grote oesterbanken. De Noordzeebodem bevat tegenwoordig alleen maar de meer opportunistische soorten, zoals wormen, zeesterren en krabben.

Bron: Rapport ‘Visserij in de Noordzee samen sterk voor een zee vol vis(sers)’, blz 5, tekst Nancy Fockedey, Vlaams Instituut voor de Zee


Tekening Hans Hillewaert (ILVO Visserij)

In de bovenstaande figuur is te zien dat er wegens een te hoge visserijdruk op het bodemleven (benthos) een evolutie merkbaar is naar een groter aandeel van pelagische soorten. Dit zijn soorten of (ontwikkelingsstadia van soorten) die voorkomen in de waterkolom in plaats van op/in de zeebodem. Zo zijn door overbevissing de ooit uitgestrekte oester- en mosselbanken voor onze kust verdwenen, en gaan tong en kabeljauw nog steeds verder achteruit. Minder beviste soorten zoals bot en schar worden enigszins gespaard en worden talrijker.

-> Lees hier het volledige artikel 'Fishing down the foodweb: ook in de Noordzee' (pdf)

-> Meer over de documentaire 'Biodiversiteit in België' (Canvas)

Er zijn geen gerelateerde berichten.

Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons. cookiebeleid.

Divide